Της Αθηνάς Τερζή
Με γοητεύουν οι φωτεινοί άνθρωποι. Εκείνοι οι ευπροσήγοροι,
με τα γελαστά μάτια και το κάτασπρο γέλιο, που δεν ακκίζονται. Που θα
επέστρεφαν του κόσμου τις κραυγές για έναν βαθύ ψίθυρο, που μοιάζουν να
βολεύουν το νου, μα την καρδιά την αφήνουν να αγριεύει, να χιμάει και να σκίζει
τα νερά.
